Leylâ
Leylâ AKGÜL

Aşkın hissesinde payım sefalet
Hasret ateşiyle durulan Leylâ
Gönül sahibine vermez kefalet
Gülün dikeniyle vurulan Leylâ
Leyla’yı Leyla’ya çeviren hüzün
Rüzgarı notayla estirir sözün
Kumlarla çizildi o masum yüzün
Avare dolaşıp yorulan Leylâ
Asalet tacının onur handânı
Düşüne düştüğüm Yûsuf zindânı
Nâme-i bülbülde kiram rindânı
Canıyla canana varılan Leylâ
Firavun meclisi büyü peşinde
Zalimlik kokuyor haram aşında
Bağrına bastığı sabır taşında
Dostluğun izine sarılan Leylâ
Kemerbest bağlayıp sığındığım dâr
Hicap eder insan özündeyse ar
Aşkın durağında semah ah-u zâr
İlimler şehrinde dirilen Leylâ