|
ÇÖL VURGUNU
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
_ _ _ _ _ _ _ _
Emine ŞİMŞEK
Zordu gecenin bildirisinden hep gam
ziftlenmek.
Zordu kurşunî rüyalarından kırılgan kalbine geçmek eylül!
Ki koşacaktım!
Gece yankısı sözlerimle koşacaktım kandan ırmaklarına.
Bahar yanımla ve en çok da susmuşluğumla kanacaktım serinliğine.
Bilirim, gözüm kuma çalar bu kentte.
Tabanlarımı çatlatır kızgın okyanusların senin.
Kuzeyli bir rüzgarım ben üşütmeyen.
Bağrına saçarım ebrî tebessümlerimi. Sancılı sedeflerimi sunarım gelin
bohçasında.
Düşsem kalbine! Ah düşsem…
Hükümranlığım çölde!
Ahraz turnalar dinler ancak sözsüz
ağıtlarımı.
Hüzne yorduğum baharların efendisini bir onlar bilirler de korkarlar eylül!
Korkarlar gök aşırı seferî yalnızlığında boğulmamdan.
Güneşin oyuklarından lav içtim oysa ben!
Oysa ben, nefretin kefenleriyle kundakladım toprağın hıncını.
Oysa ben…
Bulandırmam eylül gül yapraklı dalgalarını…
Kaşif bir yıldızın yörüngesinde dillendirdiği âh iken ben, yitirdiğim
rüyalarımı görendin sen! Rüyalarıma nilüfer yatakları serendin.
Haziran öfkesi saçlarımdı seni tutsak eden gecenin kor kurumlarla alevlenen
zindanlarına.
Bendim ninniler bırakan kahve kokulu çeyiz sandığımda avuçlarına.
Yaldızlı tufanlarla tutunduğum sürgünde, dalgalarına gül yaprakları saçan
seraplarımdı.
Kalbimsin eylül!
Adım: Mart…
Bahtım: Mart…
Bir yalaz sızısın kalbime değen dersen…
Giderim…
Giderim nergis katarlarını bozkırın ıssızlığına serpmeye de, kalmaktır
muradım eylül! |