Tasfiye . Edebiyat-Düşünce Dergisi Yıl 3 Sayı 10 Aralık'06-Ocak'07

ÖRSÜN ÜZERİNDE BİR KIZGIN DEMİR

 

Demir döverdi dedem küçük körüğünde
Körük işte daracık bir mekân
Biraz karanlık biraz derme çatma kerpiçten
Ama güzel işte dedemle
Dedemin gülümsemesiyle güven veren

Dedem anlamazdı felsefeden belki ama
Kavramıştı özünü hayatın
Her çekiç darbesini indirirken
Hikmetli kelimeler dökülürdü ağzından

Örsün üzerinde bir kızgın demir külçe
Şekillenirken darbelerle ağır ağır
Dinleyenler ya darbelerden
Nasiplenirdi ya da kızgın demirden

Kanaatin ve imanın kuşattığı
Bir bilge adamdı benim usta dedem
Her gün şekil verdiği sabırla
Demir mi kendi mi diğerleri miydi yoksa

Bir de sanatçı bir de filozof dense dedeme
Yeri var mıdır bilemem ama
Işımak için o karanlık körükte
Örsün üzerine koyunca kendini insan
Kızgın bir demir külçe olmalı mutlaka

Ahmet ÖRS