Browsing articles tagged with " Nazım Hikmet"
Ara
8
2012

ah dağılsam dizine/ uyusam doymaksızın

yasakmeyve’nin 59. sayısında, Türkçe şiirde “anne teması” üzerinde duran “içli” bir yazı var. Türkan Yeşilyurt’un yazısına alıntıladığı bazı şiirleri paylaşmazsak olmaz: Annemin n’aşını gördümdü;/ Bakıyorken bana sabit ve donuk gözlerle./ Acıdan çıldıracaktım./ Aradan elli dokuz yıl geçti./ Ah o sabit bakış el’an yaradır kalbimde (Yahya Kemal) iki şey var ancak ölümle unutulur/ anamızın yüzüyle şehrimizin […]

Ağu
6
2010

6 Ağustos 1945 Hiroşima | Yetmiş Bin!

KIZ ÇOCUĞU Kapıları çalan benim kapıları birer birer. Gözünüze görünemem göze görünmez ölüler. Hiroşima’da öleli oluyor bir on yıl kadar. Yedi yaşında bir kızım, büyümez ölü çocuklar. Saçlarım tutuştu önce, gözlerim yandı kavruldu. Bir avuç kül oluverdim, külüm havaya savruldu. Benim sizden kendim için hiçbir şey istediğim yok. Şeker bile yiyemez ki kâat gibi yanan […]

Haz
22
2010

Herşey Özelleştiriliyor, Nâzım Devletleştiriliyor

“Her şeyin özelleştirildiği bir çağda Nâzım devletleştiriliyorsa, bunun bir nedeni vardır. Burjuvazi o devin silahlar kadar kudretli sözcüklerini proletaryanın elinden almaya, salonların nezih havası içinde eritmeye çalışıyor. Solcu olanlar aklını başını toplasın. Özelleştirmeye karşı olan, Nâzım’ın devletleştirilmesine karşı çıksın! Kimse de tutturmasın “Anadolu’da çınar ağacı” diye. Kendisinin yukarıda alıntılanan şiirinde dediği gibi, “… zincirini kırmış […]

Haz
6
2010

Nazım Hikmet; Trajik Sevgilerin Şairi

Nazım Hikmet, bundan 47 sene evvel 3 Haziran 1963’te Moskova’da ölmüştü. (Yoğun Gazze filosu gündeminden dolayı üstadı birkaç gün geç andık, affola!) Türkiye’de edebiyat dünyasının en popüler ismi gibi geliyor bana. Mustafa Kemal ve İsmet İnönü’nün yıllarca süren şefkatli hapishane misafirperverliklerinin kurbanı olan Nazım’ın bugün bir kısım Kemalistin bayrak şairi olması tarihin garip cilvelerinden olsa […]